Pałac w Zakrzowie

Wieś, położona w niewielkiej odległości od Gogolina, po raz pierwszy w dokumentach pojawiła się w 1398 roku. Od początku istnienia była to siedziba rycerska. Jednym z właścicieli majątku był zakon templariuszy z Otmętu. Kolejne informacje o Zakrzowie pochodzą z 1445 roku, a potem z 1458 roku, kiedy dobra były własnością Jana von Neudorfa (wieś wraz z Dąbrówką oraz Obrowcem zakupił od Jana z Zakrzowa). W połowie XVI w. Zakrzów był własnością Marcina Lubowskiego i Feliksa Zakrzowskiego (w dniu 2 lipca nastąpił podział majątku po przodkach). W 1718 roku właścicielem był Aleksander Lubowski. W 1830 roku okoliczne majątki należały do hrabiego Franza von Strachwitz, a potem do barona von Siberta.

W 1864 roku Zakrzów został zakupiony przez przedstawiciela przemysłowej rodziny Heinricha Madelunga. Kolejnym właścicielem był Victor Madelung. Wraz z synem Rudolfem rozwinęli przemysł wapienniczy w rejonie Gogolina, co doprowadziło najbliższe okolicy do wielkiego rozwoju. Dzięki jego zaangażowaniu w Gogolinie wybudowano ratusz, a mieszkańcy okolic znajdowali zatrudnienie w zakładach właściciela. Darzony szacunkiem przez swoich pracowników oraz przez rodziny hrabiowskie ze Strzelec, Krapkowic i Śląska, był człowiekiem niezwykle zasłużonym dla okolicznych ziem. Jego zasługi docenił von Hindenburg, który na 80. urodziny Victora Madelunga odwiedził go wręczając list z gratulacjami. Po jego śmierci w 1935 roku majątek stał własnością syna. Jego, i jego żony, pasją była m.in. fotografia, dzięki czemu do dziś pozostał wielki zbiór zdjęć na których możemy zobaczyć życie rodziny i wnętrza pałacu.

W styczniu 1945 roku rodzina, jak niemal wszyscy właściciele majątków ziemskich, opuściła swoje dobra i uciekła przed nadchodzącym frontem. Pałac został zajęty przez żołnierzy radzieckich a potem przeszedł w posiadanie Skarbu Państwa. Do połowy lat 90. XX w. był użytkowany przez Państwowe Gospodarstwo Rolne, potem stał się własnością prywatną. Właściciel, Siegmund Dransfeldt, w 2011 roku odrestaurował pałac i urządził w nim hotel.

Na terenie założenia pałacowo-gospodarczego z niewielkim parkiem znajdują się ruiny starego zamku XIV w. Stara siedziba została w późniejszym czasie przebudowana na późnobarokowy pałac. Niestety, w XIX w. została zniszczona przez ówczesnego gospodarza, którym był baron von Sibert.