Pałac w Większycach

Większyce po raz pierwszy w dokumentach pojawiły się w 1516 roku. Stanowiły one część majątku kozielskiego, który w 1799 roku został przejęty przez państwo pruskie. W 1556 roku dobra były własnością Piotra. Następnie wieś należała do Jana Manowskiego, przedstawiciela rodziny pochodzącej z Manova na Morawach. W tym roku zapisał on Większyce, jako wiano, swojej żonie Barbarze Makowieckiej. W 1572 roku, razem z bratem Jerzym, sprzedał większycki majątek rodzinie von Oppersdorff z Głogówka. Od
1584 roku właścicielem był Wilhelm I von Oppersdorff. Zajmował on wysokie stanowiska w administracji czeskiej i cesarskiej. Niestety, zmarł w cztery lata po objęciu majątku w Większycach. W 1735 roku państwo kozielskie (wraz z Większycami) zakupił baron Ferdynand Adolf von Plettenberg-Wittem. Transakcja opiewała na sumę 50 tys. guldenów. Po jego śmierci w 1737 roku dobra odziedziczył syn – Franciszek Serafin, jednak ich rozporządzaniem zajmowali się zarządcy. Do 1812 roku administracja nad majątkiem znajdowała się w Większycach. W 1845 roku dobra przeszły w posiadanie kapitana Bachwitza, a od 1852 roku ich właścicielem był radca handlowy Marc Heyman. W 1871 roku wybudował on piękny neogotycki pałac z charakterystycznej żółtej klinkierowej cegły. W 1912 roku majątek sprzedano Emilowi Pyrkoschowi, który w latach 30. przekazał go na cele społeczne.

W pałacu do 1939 roku mieściło się przedszkole. W czasie II wojny światowej był tu szpital dla żołnierzy niemieckich, a później radzieckich. Następnie pałac trafił w posiadanie Skarbu Państwa. Od 1946 do 1986 roku w zabytku swoją siedzibę miał Uniwersytet Ludowy, a w 2003 roku pałac stał się własnością prywatną.

Obecny właściciel przeprowadził kosztowne prace remontowe oraz konserwatorskie zakończone latem 2011 roku. Od tego czasu w zabytku znajduje się restauracja.