Historia dworu w Otwocku-Bojarowie
Bojarów powstał w latach osiemdziesiątych XIX wieku z inicjatywy Konstantego Moësa Oskragiełły (1850–1910) – propagatora naturalnych metod leczenia, pioniera polskiego ruchu wegetariańskiego, zwolennika homeopatii, światłolecznictwa oraz idei zdrowego stylu życia. Był on postacią barwną i niejednoznaczną, łączącą zainteresowania medycyną naturalną z okultyzmem i szerokimi horyzontami intelektualnymi. Utrzymywał bliskie relacje z Michałem Elwiro Andriollim, który w pobliskich Brzegach zapoczątkował rozwój osadnictwa letniskowego, przyczyniając się do ukształtowania Otwocka jako miejscowości wypoczynkowej.
Osada została założona na gruntach wydzielonych z dawnego folwarku Anielin, zakupionych od hrabiego Zygmunta Kurtza. W 1883 roku Konstanty Moës Oskragiełło założył tu swoją siedzibę, wznosząc dwór oraz uruchamiając zakład przyrodoleczniczy. Ośrodek specjalizował się w terapii schorzeń nerwowych i reumatycznych, migren, dolegliwości artretycznych oraz chorób o charakterze przewlekłym, wpisując się w popularny wówczas nurt lecznictwa naturalnego.
W 1952 roku Bojarów został administracyjnie włączony w granice Otwocka.
Po zakończeniu II wojny światowej dwór zaadaptowano na potrzeby Szkoły Rzemiosł Artystycznych, która funkcjonowała w tym miejscu do 1990 roku. Po jej likwidacji obiekt przez wiele lat pozostawał nieużytkowany, stopniowo popadając w zły stan techniczny. W 2014 roku część zabudowań została zniszczona w wyniku pożaru.
W 2023 roku dwór nabyła ogólnopolska sieć hotelowo-deweloperska Arche. Planowana inwestycja pod nazwą „Arche Pokolenia” zakłada przywrócenie historycznego charakteru dawnej siedziby oraz stworzenie wielofunkcyjnego zespołu mieszkaniowo-społecznego, sprzyjającego integracji międzypokoleniowej. W ramach przedsięwzięcia przewidziano m.in. lokale mieszkalne i senioralne, tereny zielone, przestrzenie rekreacyjne oraz miejsca aktywizacji społecznej. Projekt obejmuje również rewaloryzację historycznej części dawnego folwarku. Zakończenie realizacji planowane jest na grudzień 2026 roku.
Dwór w Bojarowie został wzniesiony w 1883 roku. Jest parterowy, murowany z cegły i otynkowany, założony na planie prostokąta. Oś elewacji frontowej akcentuje arkadowy ganek mieszczący główne wejście, poprzedzony schodami i zwieńczony balkonem. Nad nim umieszczono jednoosiową wystawkę zakończoną trójkątnym szczytem.
Korpus nakryto dachem dwuspadowym. W narożnikach fasady znajdują się parterowe alkowy przykryte ostrosłupowymi daszkami, nadające bryle malowniczy charakter. Całość otacza niewielki park krajobrazowy, pierwotnie stanowiący integralny element założenia rezydencjonalno-leczniczego.
Fragment przewodnika Dwory i pałace Mazowsza. Powiat otwocki, 2026 r., Nina Herzberg-Zielezińska
Data publikacji artykułu:





Sklep
Ogłoszenia
