Pałac w Grzegorzewicach
Lokalizacja: województwo mazowieckie, powiat grodziski, gmina Żabia Wola
Rodzaj obiektu: | Pałac |
Zastosowanie: | wystawiony na sprzedaż |
Stan zachowania: | Dobry |
Posiadasz więcej informacji
o obiekcie? Skontaktuj się z nami!
Zapoznaj się z historią pałacu w Grzegorzewicach
Przeczytaj więcej informacji o pałacu w Grzegorzewicach. Poznaj jego historię. Miłego czytania!
W 1783 roku Grzegorzewice należały do Władysława Mieczyńskiego, chorążego mszczonowskiego.
W 1879 r. majątek kupił znany polski architekt Julian Ankiewicz. Później majątek odziedziczyła jego córka Małgorzata Teodora Wiśniewska. W 1882 Julian Ankiewicz złożył podanie z prośbą o zwolenienie z obowiązków budowniczego miasta na ręce prezydenta Warszawy. Jego argumentem był podeszły wiek oraz zły stan zdrowia. Rezygnacja została przyjęta. Po opuszczeniu Warszawy, wraz z żoną Michaliną Julią Alojzą Glotz oraz ich córką, osiedlili się w Grzegorzewicach. Wówczas niemal zupełnie porzucił zawód architekta. Pod koniec swojego życia przeprowadził się wraz żoną do Rokotowa. Zamieszkali w domu córki Małgorzaty Teodory Wiśniewskiej. Julian zmarł 31 stycznia 1903 r. w Rokotowie. Został pochowany na Powiązkach w Warszawie.
Grzegorzewice wraz z folwarkiem Kotbus w 1905 r. Małgorzata Teodora Wiśniewska sprzedała.
W 1909 roku właścicielem był Jan Kijewski, a w latach dwudziestych Zofii Kuszell. Majątek liczył wówczas 230 hektarów. W 1927 roku sprzedany został profesorowi stomatologii Alfredowi Meissnerowi.
Pierwotny klasycystyczny dwór z około połowy XIX wieku był kilkakrotnie przekształcany, m.in. w okresie międzywojennym z inicjatywy prof. Alfreda Meissnera. Jest to w efekcie pałac-willa o cechach klasycystycznych, piętrowy, nakryty niskim dachem czterospadowym, z płytkimi ryzalitami zwieńczonymi trójkątnymi naczółkami w dwóch naprzeciwległych elewacjach. W jednej z nich, pierwotnie zapewne elewacji frontowej, weranda opięta czterema półkolumnami i zwieńczona niedużym tarasem. Niewykluczone, że był to swego czasu otwarty kolumnowy ganek. Oryginalnym uzupełnieniem przysadzistej bryły pałacu jest prostokątna czterokondygnacyjna wieżyczka, zwieńczona przestylizowanym blankowaniem oraz piętrowa, kwadratowa dobudówka w formie pawilonu, nakryta dachem namiotowym.
Tekst: Piotr Libicki, Dwory i Pałace wiejskie na Mazowszu, Poznań 2013.
Korekta: Nina Herzberg-Zielezińska
- informacje od Marcina Kubickiego
- Iwona Szustakiewicz. Architekt Julian Ankiewicz (1820–1903) – nowe fakty z biografii i ogólna ocena twórczości. „Kwartalnik Architektury i Urbanistyki”. nr 3, dostęp online.
- Ś. p. Juljan Ankiewicz, „Kurjer Warszawski”, R. 83, 1903, nr 32, 1 lutego 1903, s. 11
- Nekrolog Juliana Ankiewicza, „Kurjer Warszawski”, R. 83, 1903, nr 33, 2 lutego 1903, s. 9.
- Cmentarz Stare Powązki: Julian Ankiewicz, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne, dostęp online.
Zdjęcia: Piotr Libicki, Marcin Kubicki
Dwory i Pałace Wiejskie na Mazowszu
Powyższy opis pochodzi z publikacji Piotra Libickiego, pt. "Dwory i Pałace wiejskie na Mazowszu".

Wydawnictwo REBIS
Publikacja "Dwory i pałac wiejskie na Mazowszu" została wydana przez wydawnictwo REBIS.
Opis książki od wydawcy:
Przewodnik dokumentujący ziemiańskie siedziby; prawie 600 obiektów z terenu obecnego województwa mazowieckiego. Dwory i pałace wiejskie na Mazowszu to kolejna po bestsellerowych Dworach i pałacach wiejskich w Wielkopolsce książka-katalog-przewodnik poświęcona historycznym siedzibom ziemiańskim. W książce opisanych zostało 629 obiektów z terenu obecnego województwa mazowieckiego.
-
Współautor publikacji: Marcin Libicki
-
ISBN: 978-83-7301-826-6
-
Ostatnie wydanie: 2013 r.
-
Nakład książki został wyczerpany
Autor książki: Piotr Libicki
Piotr Libicki (ur. 1973 r.), historyk sztuki, członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki, autor i współautor przewodników i książek, w tym serii poświęconej dworom i pałacom wiejskim w Wielkopolsce, w Małopolsce, na Mazowszu i na Podkarpaciu. W latach 1999-2009 współpracownik Telewizji Polskiej w Poznaniu, autor i współautor ponad 100 programów krajoznawczych i reportaży. W latach 2013-2015 gościnny wykładowca w Instytucie Geografii Społeczno-Ekonomicznej i Gospodarki Przestrzennej UAM, a w latach 2018-2019 w Instytucie Historii Sztuki UAM. Od 2013 roku pełnomocnik Prezydenta Miasta Poznania ds. estetyki miasta.

Sklep
Ogłoszenia
