Tytus Paweł Ligęza Kurdwanowski herbu Półkozic, cześnik gostyniński i sędzia ziemi łęczyckiej, kupił Komadzyn w 1775 r. Był żonaty z Różą z Paprockich, z którą miał troje dzieci: Stanisława, Jakuba i Mariannę. Tytus zmarł w 1815 r., a majątek po nim przejęły jego dzieci, które dopiero dziewięć lat później dokonały jego podziału. Komadzyn przypadł najstarszemu z rodzeństwa Stanisławowi. Ten nie troszczył się o majątek, który przechodził z rąk do rąk dzierżawców i popadał w coraz większe długi. W 1833 r. sprzedał go Róży z Gątkiewiczów Chylińskiej. Kolejnym właścicielem majątku w Komadzynie od 1838 r. był Feliks Cielecki. Po nim odziedziczył go jego syn Zdzisław Cielecki. Po jego śmierci majątek w spadku otrzymała córka Stefania żona Jerzego hr. Moszyńskiego. W 1839 r. Komadzyn wystawiono na licytację, na której kupił go Władysław Kociurski, a rok później Czesław Polakowski. W 1897 r. właścicielką majątku została Zofia Sokolnicka primo voto Jałowiecka. W 1909 r. po śmierci męża administrowanie majątkiem powierzyła swojemu synowi z pierwszego małżeństwa Witoldowi Jałowieckiemu, który rok później odkupił go od matki. Witold był z wykształcenia prawnikiem, pełnił funkcję sędziego gminnego w gminie Sójki, radnego sejmiku powiatowego i członka zarządu powiatowego, prezesa Związku Ziemian. W 1928 r. po śmierci żony Witold sprzedał Komadzyn i wyjechał z powiatu kutnowskiego. Majątek kupił Leon Baczyński. W latach 1932-1937 właścicielem Komadzyna był już Józef Prorok, a po nim Zofia z Drabińskich Szabłowska z mężem Gustawem i dziećmi – Władysławem i Ireną. W 1945 r. majątek został przejęty przez Skarb Państwa i rozparcelowany. We dworze zamieszkali jego dawni pracownicy. W 1980 r. parterowy dwór rozebrano, a cegłę wykorzystano do pobudowania remizy strażackiej. Teren parku przejęła gmina i sprzedała go Zakładom Metalurgicznym Przemysłu Maszyn Rolniczych w Sklęczkach, które na jego terenie założyły ogródki działkowe przez co park zatracił swój pierwotny charakter. Na terenie dawnego założenia do dnia dzisiejszego rośnie jeszcze kilka około 200-letnich drzew, które uznano za pomnik przyrody.