♕Dwory i Pałace Polski: pałac Podwilcze I historia i właściciele
Podziel się:

Zapoznaj się z historią pałacu w Podwilczu

Przeczytaj więcej informacji o pałacu w Podwilczu. Poznaj jego historię. Miłego czytania!

Historia

Podwilcze to wieś rycerska i kościelna będąca starym lennem rodu von Podewils. Ród ten był w posiadaniu majątku Podwilcze od XIV do XVIII wieku. W tym czasie Max von Hevald nabył Podwilcze i w 1900 roku wybudował tu szkołę z mieszkaniem dla nauczyciela. W 1904 roku wybudował z kolei gorzelnię, urząd oraz wiele budynków gospodarczych. Od 1908 do 1945 roku majątek był własnością Gustawa von Holztendorff. Herb jego rodziny jest odobą pałacu. Znajduje się on również w witrażu w pobliskim kościele.

Pałac

Obecny kształ pałacu pochodzi z 1895 roku. Świadczy o tym chorągiewka znajdująca się na maszcie wieży. W 1945 roku budynek został przejęty przez wojsko. Później, od 1954 roku, pełnił funkcję domu dziecka. W latach 1954-57 w pałacu przeprowadzono remon adaptacyjny na potrzeby domu dziecka, tym samym całkowicie zostało usunięte wyposażenie i dekoracje wnętrz. Pod koniec lat sześćdziesiątych obiekty był użytkowany przez Wojska Obrony Terytorialnej Kraju, a od 1972 roku przez Kombinat Górnicz-Hutniczy Miedzi w Polkowicach. Latem w pałacu organizowane były kolonie dla dzieci. W 1981 roku obiekt został przekazany Urzędowi Gminy w Białogardzie. Od 1987 roku pałac znajduje się w rękach prywatnych.

Pałac jest usytuowany w północnej części wsi. Dojazd do pałacu prowadzi bezpośrednio od drogi, przez okazałą bramę i reprezentacyjny dziedziniec.

Zwrócona w stronę wschodnią fasada pałacu poprzedzona jest okrągłym gazonem z drzewami. Teren parku ogrodzony został murem z kamienia polnego. Pałac jest budowlą eklektyczną z elementami neogotyku, murowany z cegły, otynkowany, posadowioną na fundamentach kamienno-ceglanych. Pałac został założony na rzucie litery „L” i składa się z korpusu głównego oraz skrzydła przylegającego do korpusu od strony północnej prostopadle do elewacji tylnej. Jest to budynek jednopiętrowy, podpiwniczony o malowniczo rozczłonkowanej bryle. Korpus i skrzydło nakryte dachami są dwuspadowymi, facjatki obu części - osobnymi dachami poprzecznymi do głównych. Przed wejściem głównym znajduje się parterowy przedsionek z tarasem na dachu. Elewacje obu części mają wydzielony cokół, dłuższe zwieńczone są gzymsami, krótsze – szczytami. W szczycie środkowym widnieje herb rodowy, w bocznych szczytach duże litery „H” (od nazwiska właściciela – Holtzendorff). Wnętrze korpusu głównego jest rozwiązane w układzie dwutraktowym, w części północnej - dwu- i pół traktowym, symetrycznie po obu stronach wtórnie podzielonej przelotowej sieni. W jej tylnej części usytuowana została neogotycka, drewniana klatka schodowa z ozdobnymi balustradami i boazeriami. Na parterze od frontu położone są dwie duże sale, a w skrzydle bocznym - dawna kuchnia.
Wnętrze pałacu posiadało niegdyś bogaty wystrój - ozdobną stolarkę, sztukaterie, belkowe stropy, kamienne kominki.

Pałac jest podpiwniczony, dwu i trzy kondygnacyjny z poddaszem użytkowym. Dach jest drewniany wielospadowy z ozdobnymi wieżyczkami, kryty łupkiem kamiennym. Część piwnic została pogłębiona oraz wyremontowana, a na pierwszym piętrze częściowo położone nowe stropy, postawiona nowa ściana narożnikowa.

Do pałacu przynależy również stajnia (wozownia), budynek mieszkalny (dawny budynek służby) oraz park krajobrazowy datowany na początek XIX wieku. Jest to park krajobrazowy o cechach romantycznych (stawy, wzgórza widokowe, alejka grabowa). Tworzy on rozległe założenie obejmujące między innymi staw, wzgórze widokowe, cmentarz rodowy.

Źródła wiedzy

Opracowała: Nina Herzberg-Zielezińska, stara pocztówka: www.zamkilubuskie.pl, Jerzy Dubiel (udostępniono za zgodą autora)