Tułowice przed wiekami należały m.in. do rodziny Bischofsheim, Mikołaja Dobischowskiego, Jana Pange, a od 1604 roku do rodziny von Pückler. W 1650 roku były własnością hrabiego von Zierotin, a od 1779 roku rodu von Praschma. W 1835 roku znalazły się w posiadaniu hrabiego von Frankenberg-Ludwigsdorf.
Pałac w kształcie zbliżonym do obecnego zbudowano około połowy XIX w. dla hrabiego Ludwiga von Zierotin. Pałac powiększono trzykrotnie przez dołożenie dwóch bocznych skrzydeł i wydłużenie budowli. W 1874 roku oraz w latach 1879-89 został przebudowany z inicjatywy Freda von Frankenberg-Ludwigsdorf. W wyniku prac powstała neorenesansowa, trzyskrzydłowa budowla z wieżyczką na osi. Wewnątrz znajdowały się bogato rzeźbione meble dębowe, malowidła ścienne, na których przedstawiono drzewa genealogiczne różnych rodzin spokrewnionych z Frankenbergami, porcelana herbowa, okazy zwierzyny łownej europejskiej jak i afrykańskiej, wazy i ceramika egipska, grecka i włoska, militaria, nie mówiąc o galerii obrazów i wielu książkach.
Po śmierci w 1929 roku ostatniego przedstawiciela rodu von Frankenberg pałac przejął Górnośląski Zarząd Ziemski. Zlicytowano majątek hrabiego, a pałac przeznaczono na mieszkania.
Obecnie znajduje się on w bardzo dobrym stanie. W jego murach umieszczono Technikum Leśne.