Trojanów to miejscowość o korzeniach sięgających średniowiecza, wzmiankowana już w XIV wieku jako wieś szlachecka. Najstarszym znanym właścicielem, działającym w XV wieku, był Mikołaj Powała z Taczewa herbu Ogończyk – jeden z najwybitniejszych rycerzy królewskich, uczestnik bitwy pod Grunwaldem.
W kolejnym stuleciu dobra stały się gniazdem rodowym Trojanowskich, wywodzących się od wspomnianego Mikołaja Powały. W połowie XVII wieku założono tu folwark, a wraz z upływem lat majątek zaczął często zmieniać właścicieli i dzielić się na części. Obok Trojanowskich pojawiali się tu kolejno m.in. Chomętowscy, Wyrzykowscy, Trzcińscy i Zgliczyńscy.
Za czasów Zgliczyńskich dobra stopniowo popadały w zadłużenie, co doprowadziło w 1812 roku do ich licytacji. Nabywcą został Adam Mikołaj Mędrzecki (ok. 1760–1832), uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, później wysoki urzędnik sądowy i od 1827 roku sędzia pokoju powiatu żelechowskiego. Po jego śmierci Trojanów odziedziczył syn, Ludwik Robert (ok. 1790–1868), również pełniący funkcję sędziego pokoju. Następnie, w wyniku koligacji rodzinnych, dobra przeszły w ręce Ordęgów, którzy dzielili życie między Trojanów a Dudki.
W 1891 roku Bronisław Ordęga uruchomił w majątku stację ogierów oraz duże gospodarstwo rybne. Działał w organizacjach ziemiańskich i wspierał inicjatywy społeczne, m.in. otwarcie biblioteki ludowej w 1899 roku.
W czasie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku majątek został splądrowany przez okoliczną ludność. Po śmierci Bronisława w 1922 roku dobra przejął jego syn, Stanisław Maciej Ordęga, z którego inicjatywy powstała pierwsza szkoła powszechna w Trojanowie, urządzona w dworskich czworakach.
Ostatnią właścicielką była od 1934 roku Bronisława z Ordęgów (1891–1948), żona Adama Chłapowskiego herbu Dryja (1881–1937). W tym okresie majątek znajdował się w trudnej sytuacji finansowej i był zarządzany przez Złotowskiego oraz Remiszewskiego. Starając się ratować sytuację, Bronisława prowadziła w pałacu pensjonat, zorganizowała warsztat tkacki oraz piekarnię dostarczającą wypieki do Warszawy. Nie zdołało to jednak zapobiec zadłużeniu i w 1939 roku, z inicjatywy Banku Gospodarstwa Krajowego, przeprowadzono częściową licytację majątku.
Podczas II wojny światowej dobra objął zarząd niemiecki. Bronisława pozostała w Trojanowie, działała w lokalnym oddziale RGO oraz wspierała konspirację AK. Po wejściu Armii Czerwonej w 1944 roku majątek przejęły władze komunistyczne. Była właścicielka została usunięta z dworu, a następnie na krótko osadzona w areszcie w Garwolinie. Później zamieszkała w Oławie.
Sklep
Ogłoszenia
