Podziel się:

Zapoznaj się z historią pałacu w Strzyżowie

Przeczytaj więcej informacji o pałacu w Strzyżowie. Poznaj jego historię. Miłego czytania!

Historia

Wieś Strzyżów położona jest w gminie Horodło na najbardziej wysuniętym na wschód krańcu Polski.

Początki osady należy datować na IX w. W XII i XIII w. znajdowała się tu obronna strażnica, po której pozostał stożkowaty nasyp ziemny. Pierwszy znany, pochodzący z 1376 r. dokument, wspomina o nadaniu wsi przez księcia halickiego Jerzego Daniłowicza prawosławnemu biskupstwu chełmskiemu. Prawdopodobnie Władysław Jagiełło nie uznał tego nadania i wieś pozostała własnością królewską. Dopiero w 1462 r. król Kazimierz Jagiellończyk nadał Strzyżów Janowi Łaźniewskiemu. Nie wiadomo jak długo pozostawał w rękach rodu Łaźniewskich. Wzmiankowani są jeszcze w XVI w.

W okresie późniejszym, prawdopodobnie na drodze koligacji rodzinnych, wieś trafiła w ręce rodu Pociejów. W I połowie XVIII w. właścicielem Strzyżowa był starosta wołkowyski Antoni Pociej. Wieś jako wiano otrzymała jego córka Ludwika Honorata, zamężna ze Stanisławem księciem Lubomirskim.

W latach 1762-1786 zbudowano tu murowany, dwukondygnacyjny pałac, który zachował się do dnia dzisiejszego. Późnobarokowy pałac został zbudowany w latach 1762-1786 przez Stanisława Lubomirskiego. Po pożarze budynek został przebudowany w 1836 r. przez kolejnych właścicieli - rodzinę Ożarowskich. Po obu stronach pałacu stoją pawilony z II połowy XVIII w. Zachodni pełnił funkcję pałacowej kaplicy, a wschodni służył jako lamus. W 1896 r. od kolejnych właścicieli - Skarżyńskich - majątek z istniejącą od dawna gorzelnią zakupił Edward Chrzanowski z Moroczyna. W 1899 r. wybudował w Strzyżowie cukrownię. Po zakończeniu II wojny światowej pałac był siedzibą Wojsk Ochrony Pogranicza. Od początku lat 60. XX w., aż do dnia dzisiejszego mieści się w nim biuro Cukrowni Strzyżów.

Ze Strzyżowa pochodził Mieczysław Bekker, konstruktor pojazdu księżycowego Lunar Roving Vehicle.

Źródła wiedzy
  • Andrzej Łuczyński, Grażyna Hołubowicz-Kliza, Rezydencja magnackie i dwory szlacheckie Lubelszyczny. Cz. 4., Dęblin 2011.

Tekst: Andrzej Łuczyński, korekta: Nina Herzberg-Zielezińska, zdjęcia: Grzegorz Chowicki, 2018 r. (udostępniono za zgodą autorów).