Leksykon zabytków architektury Lubelszczyzny i Podkarpacia

Leksykon zabytków architektury Lubelszczyzny i Podkarpacia  autorstwa Jacka Żabickiego to bogato ilustrowany i najobszerniejszy zbiór informacji o zabytkach z tych regionów. Znajduje się w nim ponad tysiąc haseł, osiemdziesiąt dziewięć zabytkowych zespołów i obiektów architektonicznych z oznaczeniem etapów ich rozbudowy, sześć planów historycznych centrów miast oraz około pięćset siedemdziesiąt zdjęć.

Notka od wydawcy: Autor, historyk i pasjonat – regionalista - Jacek Żabicki, przedstawia w układzie alfabetycznym zabytki architektury znajdujące się w 1000 miejscowościach: budowle sakralne, pałace i dwory, domy mieszkalne i zabudowania gospodarcze, mosty, bramy, cmentarze – często leżące poza głównymi szlakami turystycznymi. Całość zilustrowana została planami ukazującymi kolejne etapy powstania poszczególnych założeń oraz 570 archiwalnymi i współczesnymi fotografiami. Niniejszy tom leksykonu zabytków architektury Polski obejmuje terytorium dzisiejszych województw lubelskiego i podkarpackiego. Taki porządek przyjęto ze względu na to, że tradycyjne i historyczne rozumienie granic tych regionów jest zmienne. Termin Lubelszczyzna używany jest już od dość dawna. Województwo lubelskie zostało utworzone w 1474 roku przez króla Kazimierza Jagiellończyka, a jego granice zmieniały się na przestrzeni wieków dość znacznie. Północną część województwa zajmują Nizina Południowopodlaska i Polesie Zachodnie; jego środkowy i zachodni pas stanowi Wyżyna Lubelska, część wschodnią - Wyżyna Wołyńska i Polesie Wołyńskie, południowo-wschodnią zaś zajmuje Roztocze. Terminem Podkarpacie nazywa się obniżenie tektoniczne rozciągające się po zewnętrznej stronie łuku Karpat od Austrii po Rumunię. Większość obszaru Podkarpacia Północnego, łączącego się w Czechach z Podkarpaciem Zachodnim, a na granicy z Ukrainą z Podkarpaciem Wschodnim, leży w Polsce. W nazewnictwie podziału administracyjnego termin ten pojawił się dopiero w 1999 roku, wraz z utworzeniem województwa podkarpackiego. Na północnym wschodzie obejmuje o skrawek Wyżyny Lubelskiej i Roztocza, część środkowa i północna – Kotlinę Sandomierską, środkowa – Pogórze Karpackie, a część południowa – Beskid Niski i Bieszczady.

Zamieszczone w książce hasła odzwierciedlają aktualny stan wiedzy o kościołach, zespołach klasztornych, cmentarzach, pałacach, centrach staromiejskich, zabytkowej architekturze etc. Poprzedzający część katalogową zarys historii architektury Lubelszczyzny i Podkarpacia umożliwia czytelnikowi poznanie specyfiki budownictwa tych regionów i warunków ich rozwoju. Leksykon zawiera bogaty materiał ikonograficzny, m.in. rzuty zabytków z zaznaczeniem etapów prac budowlanych.