Przejdź do głównej treści

Twój koszyk jest pusty

 
 
  • dwory_malopolski_w_fotografii_archiwalnej
  • dwory_malopolski_w_fotografii_archiwalnej

Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna

Dwory Małopolski w fotografii archiwalnej

Marzanna Raińska

76,00
Wysyłka w ciągu 7 dni roboczych
Dodaj do listy życzeń:
*Wysyłka do 7 dni roboczych
Metody dostawy

kurier inpost paczkomatInpost Paczkomaty,

Przesyłka ekonomiczna - 9,90 zł (wysyłka po 2 dniach roboczych od zamówienia)

kurier inpost paczkomatInpost Paczkomaty,

Przesyłka zwykła - 14,60 zł

inpost Inpost Kurier, 16,00 zł

kurier dhl Kurier DHL, 20 zł

kurier dpd Kurier DPD, 21 zł

kurier fedex Kurier FedEx, 21,00 zł

ups Kurier UPS, 33 zł

Metody płatności

p24 Przelewy24

payment Przelew tradycyjny

Informacje szczegółowe:

Wydawnictwo
Wydawnictwo Graf_ika
Format
Autor
Marzanna Raińska
Rodzaj oprawy
Twarda
Ilość stron
450
Województwo
Małopolskie
Data wydania
2017
ISBN
978-83-65602-26-8

"Dwory Małopolski w fotografii archiwalnej" autorstwa Marzanny Raińskiej to pięknie wydany album opisujący wiele obiektów rezydencjalnych Małopolski, opatrzony w piękne archiwalne fotografie. Publikacja jest podzielona na kilka części, które przedstawiają dwory według ich funkcji: pozostały po nich tylko fotografie, zrujnowane i opuszczone, zachowały dawny urok i charakter, otrzymały szansę na nowe życie oraz zmieniły swoje oblicze. Taki format książki pozwala czytelnikowi na dokładne prześledzenie losów opisywanych obiektów rezydencjalnych z podziałem na stan ich zachowania. 

Opis od wydawcy:

Pamiątki nasze - dwory i dworki szlacheckie - świadkowie dawnej świetności, z dniem każdym niezauważalnie znikają z naszego krajobrazu kulturowego. Świat dworów - ostoja polskości, ładu i porządku, kolebka tradycji pokoleniowej i narodowej - rozpoczął wędrówkę w przeszłość. Niewielki budynek o bielonych ścianach, który przez wieki opierał się zawieruchom dziejowym w tym kraju od zarania niespokojnym i trwał niezmiennie, teraz staje się symbolem tego, co już nieodwracalnie zostało utracone. Początek tej drogi wyznaczyła druga połowa XIX wieku, kiedy w wyniku represji popowstaniowych władze zaborcze skonfiskowały około tysiąca dworów. Znacznie większe straty przyniosło zakończenie pierwszej wojny światowej, gdy ogromna część polskich siedzib ziemiańskich znalazła się w granicach Rosji Sowieckiej. Druga wojna światowa, która zniosła z powierzchni tysiące domów w polskich miastach, miasteczkach i wsiach, nie była ostateczną zagładą polskiego dworu. Wyznaczył ją dopiero dekret o reformie rolnej z 1944 r. Majątki ziemskie skonfiskowano a ich właścicielom zakazano zamieszkania w pobliżu ich rodowych siedzib. Większość z opuszczonych dworów wkrótce zamieniła się w ruinę zatopioną w resztkach zdziczałego parku. To unicestwienie miało głównie na celu wymazanie ze świadomości społecznej wszystkiego, co wiązało się z dawnym światem ziemiańskim, jego kulturą i tradycją.